Bijhouden wat je kookt: zo hou je een kookdagboek vol
Bijhouden wat je kookt doe je het best met drie dingen per gerecht: de naam, een cijfer dat je geeft terwijl je nog eet, en één regel over wat je zou veranderen, met het recept eraan vast. Dat kost zo’n twintig seconden per item, en het is de versie die mensen na een maand nog steeds doen.
De meeste mensen die een kookdagboek beginnen stoppen binnen een maand, en bijna nooit omdat ze gestopt zijn met koken. Het komt doordat ze iets opzetten dat tien minuten per item kost: ingrediënten, hoeveelheden, bereiding, tijden, een gestileerde foto. Dat is een tweede baan, en je hebt net al gekookt. Hieronder de versie die het overleeft, en die beter wordt naarmate je hem langer volhoudt.
Bijhouden wat je kookt: de versie van twintig seconden
- Noem het gerecht, niet de maaltijd. "Ragù" wint van "avondeten". Je bouwt iets op waarin je later zoekt, en niemand zoekt op avondeten.
- Geef het een cijfer terwijl je nog zit te eten. Niet daarna. Tien minuten later rond je het af naar een comfortabel antwoord.
- Eén regel over wat je zou veranderen. "Meer zout", "te droog", "had 20 minuten langer gemoeten". Dit is het waardevolste veld en het kost vier woorden.
- Maak de foto voordat je het mooi opmaakt. De foto is een geheugensteun, geen content. Een slechte foto van het echte ding wint van een goede foto die je nooit nam.
- Hang het recept eraan. Link of tekst. Dit is de stap die van een logboek iets bruikbaars maakt.
Dat is alles. Doe je alleen stap één, twee en vijf, dan heb je over een half jaar nog steeds iets waar je wat aan hebt.
Beoordeel het gerecht, en doe het eerlijk
De neiging bij je eigen kookwerk is om óf veel te mild óf veel te streng te zijn, en allebei maken je aantekeningen waardeloos. Mild en alles is een 4,5, dus niets springt eruit. Streng en alles is een 3, dus je ziet jezelf niet vooruitgaan.
De oplossing is beoordelen tegen wat je probeerde te maken, niet tegen een restaurant. Een doordeweekse pasta die precies deed wat een doordeweekse pasta moet doen verdient een goed cijfer. Hij concurreert niet met een proefmenu en dat deed hij nooit.
Gebruik een fijne schaal als je die hebt. Crumble beoordeelt van 0 tot 5 op een tiende van een ster nauwkeurig, en dat is geen muggenzifterij: koken verbetert in kleine stapjes, en een schaal met alleen halve sterren kan het verschil tussen je derde en je vierde ragù niet laten zien. En juist dat verschil zien is waarvoor je het bijhoudt.
Bewaar het recept bij het gerecht, niet in een map
Hier gaan de meeste systemen onderuit. Het recept zit in een bladwijzer, een schermafbeelding of een site die je niet terugvindt, en het verslag van hoe het ging staat ergens heel anders. Een half jaar later weet je nog dat het lekker was en kun je het niet herhalen.
Hang het recept dus aan het item. In Crumble neemt een zelfgemaakte review tot tien recepten, en elk recept is een titel plus óf een link óf de bereiding uitgetypt als tekst, tot 5000 tekens. Die tweede optie is degene die telt, want de versie die het bewaren waard is, is zelden de versie die je vond. Het is die met jouw twee aanpassingen erin, en die passen niet in een link.
Een goed patroon: plak de eerste keer de link, en heb je het twee keer gekookt, typ dan de versie uit die je nu werkelijk maakt. Dat is een recept dat van jou is.
Zet je keuken op de kaart
De andere gewoonte die dit draaiend houdt is weigeren je kookwerk los te koppelen van de rest van je eten. Staat thuis koken in de ene app en staan restaurants in de andere, dan sneuvelt er één van de twee, en het is altijd degene met de minste items.
In Crumble is je huis een echte plek op je eigen kaart, met een emoji die je er zelf bij kiest, en een zelfgemaakt gerecht is hetzelfde soort item als al het andere: dezelfde schaal, dezelfde foto’s, dezelfde categorie-emoji. Het levert XP op en houdt je streak in leven, net als uit eten. Het enige dat het niet doet is een landvlag ontgrendelen, want je keuken is geen reis.
Het is ook standaard privé. Een zelfgemaakt item draagt geen zaaksidentiteit, blijft van de gedeelde kaartlaag af en de coördinaten worden niet aan anderen getoond. Deel je een jaaroverzicht openbaar, dan worden de namen van zelfgemaakte items automatisch weggelaten. Vrienden zien het gerecht, het cijfer en het recept, en dat is precies het deel dat het delen waard is.
Wat leg je vast, en wat sla je over?
| Waard om vast te leggen | Waarom |
|---|---|
| Alles wat je nog eens zou maken | Dit is het hele punt. Het cijfer plus één aantekening maakt poging twee beter. |
| De mislukkingen | Een 2,5 met "veel te veel azijn" is een half jaar later meer waard dan nog een 4,5 waar je niks van leert. |
| Een gerecht waar je aan werkt | Herhaalde pogingen zijn waar een logboek ophoudt dagboek te zijn en nuttig wordt. |
| Iets dat iemand voor jou kookte | Je wil dat recept ooit toch hebben, en nu vragen is makkelijker dan het je later herinneren. |
| Sla over: tosti, cornflakes, elke dag dezelfde lunch | Alles vastleggen is calorieënteller-gedrag en brandt de gewoonte binnen twee weken op. |
Hoe zorg je dat je kookdagboek maand twee haalt?
Drie dingen slopen een kooklogboek, en alle drie zijn te vermijden.
- Te veel velden. Vraagt je systeem elke keer om grammen en tijden, dan stop je. Naam, cijfer, één aantekening. Detail voeg je alleen toe waar je het echt wil.
- Later vastleggen. "Ik zet het vanavond wel even in" is waar items sterven. Leg het aan tafel vast, slordig, in twintig seconden.
- Perfectionisme over de foto. De foto is voor jezelf. Niemand beoordeelt je opmaak, en het item dat je oversloeg omdat het licht slecht was is een item dat je niet hebt.
En de test of het werkt: kun je over een half jaar de vraag "wat zal ik deze week koken" beantwoorden met je eigen aantekeningen? Zo ja, dan doet het systeem zijn werk. Scroll je nog steeds door een receptensite, dan niet.
Welke app gebruik je ervoor?
De methode hierboven werkt in een notitie-app, en als je dat werkelijk volhoudt, gebruik dat. Waar een speciaal hulpmiddel zich terugverdient is bij herhaalde pogingen, een fijne schaal, het recept dat op het item zelf staat, en je kookwerk dat naast je uit-eten staat in plaats van in een apart hokje.
We hebben de opties vergeleken, inclusief degene die op onderdelen beter zijn dan wij, in onze gids over kookdagboek-apps. Wil je een boodschappenlijst en een weekplanner in plaats van een verslag, dan zegt die gids gewoon welk hulpmiddel je dan moet nemen.
Stap je over van een app die je al gebruikt? Onze pagina met CookDiary-alternatieven is een eerlijke vergelijking, en kook-apps met beloningen gaat over de apps die draaien om streaks en beloningen.
Voor de andere helft van de gewoonte gaat restaurants bijhouden over uit eten, en eten bijhouden op reis over de reizen.
Begin vanavond met je kookdagboek
Crumble is gratis en draait in de browser die je al hebt. Leg het avondeten van vanavond vast met een naam, een cijfer van 0 tot 5 en één regel over wat je zou veranderen, hang het recept eraan, en je bent begonnen.
Leg het avondeten van vanavond vast
Veelgestelde vragen
Wat schrijf je op in een kookdagboek?
Vier dingen zijn genoeg: de naam van het gerecht, een cijfer dat je geeft terwijl je nog eet, één regel over wat je de volgende keer anders doet, en het recept, als link of uitgetypt met je eigen aanpassingen. Een foto helpt als geheugensteun. Ingrediënten met exacte hoeveelheden en tijden zijn optioneel, en er elke keer om vragen is de belangrijkste reden dat kookdagboeken sneuvelen.
Is er een app om bij te houden wat je kookt?
Ja, een paar. Crumble legt een zelfgemaakt gerecht vast met een foto, een cijfer van 0 tot 5 op een tiende van een ster nauwkeurig en tot tien recepten eraan, naast je restaurantbezoek. CookDiary draait om herhaalde pogingen aan hetzelfde gerecht vergelijken. Onze vergelijking van kookdagboek-apps zet de opties op een rij, inclusief wanneer een notitie-app genoeg is.
Hoe houd je een kookdagboek bij zonder dat het een klus wordt?
Beperk het tot drie velden: de naam van het gerecht, een cijfer, en één regel over wat je zou veranderen. Doe het aan tafel in plaats van later, en maak de foto voordat je het mooi opmaakt. Dat is ongeveer twintig seconden per item. Systemen die elke keer om ingrediënten, hoeveelheden en tijden vragen zijn precies degene die mensen binnen een maand laten vallen.
Hoeveel tijd kost een kookdagboek bijhouden?
Ongeveer twintig seconden per gerecht als je het houdt bij de naam, een cijfer en één regel over wat je zou veranderen, en het aan tafel invult. Een recept eraan hangen kost de eerste keer iets langer, omdat je een link plakt of je versie uittypt. En sla je alledaagse dingen als tosti’s en je vaste lunch over, dan blijft het aantal items vanzelf klein.
Hoe beoordeel je je eigen kookwerk?
Tegen wat je probeerde te maken, niet tegen een restaurant. Een doordeweekse pasta die zijn werk deed verdient een goed cijfer. Gebruik een fijne schaal als je die hebt: Crumble beoordeelt op een tiende van een ster nauwkeurig van 0 tot 5, en dat telt omdat koken in kleine stapjes verbetert en een schaal met halve sterren het verschil tussen je derde en je vierde poging niet kan laten zien.
Waar bewaar je het recept?
Bij het item zelf, niet in een aparte map. De klassieke misser is een recept in een bladwijzer en het verslag van hoe het ging ergens anders, waardoor je wel weet dat het lekker was maar het niet kunt herhalen. In Crumble houdt een zelfgemaakte review tot tien recepten, elk een link of de bereiding uitgetypt tot 5000 tekens, zodat je de versie met jouw eigen aanpassingen bewaart en niet alleen het origineel.
Moet je maaltijden vastleggen die mislukten?
Juist die. Een laag cijfer met één regel over wat er misging is later meer waard dan nog een goed cijfer waar je niets van leert. De mislukkingen maken de tweede poging beter, en het zijn precies de items die mensen het snelst overslaan.
Heeft het zin om thuis koken en restaurants op dezelfde plek bij te houden?
Ja, en ze splitsen is waarom er één van de twee sneuvelt, meestal de kleinste. Alles in één geschiedenis houden laat je bovendien vragen beantwoorden die geen enkele app met één doel kan beantwoorden, zoals of dat gerecht waar je steeds voor betaalt echt beter is dan de versie die je zelf maakt.