Restaurants bijhouden in Google Sheets: het gratis sjabloon
Een restaurantlijst in Google Sheets maak je met één rij per zaak en elf kolommen (datum, zaak, stad, wijk, keuken, gerecht, cijfer, prijs, status, nog eens? en notities), dropdowns op stad, keuken en status, en vier formules op een overzichtstabblad. Het volledige sjabloon staat hieronder en is gratis, en het is bedoeld voor jezelf, om bij te houden waar je at en waar je nog heen wilt, niet voor restauranthouders die omzet bijhouden.
Naar een spreadsheet grijpen is het juiste instinct. Restaurants bijhouden in Google Spreadsheets kost niets, opent op elk apparaat dat je hebt, exporteert voor altijd naar CSV en doet precies wat jij wilt. Dat kunnen de meeste apps niet zeggen. Wil je een kolom voor wie het aanraadde, voor de exacte prijs van het menu, of voor de vraag of het terras in de zon lag? Niemand houdt je tegen.
Dus hier is het sjabloon, volledig en gratis: de kolommen die het waard zijn, vier formules die van een lijst iets maken waarin je kunt zoeken, en twee instellingen die voorkomen dat het bij regel veertig instort. Daarna het eerlijke deel: het precieze punt waarop een spreadsheet niet meer de juiste vorm is, en dat ligt ergens anders dan de meeste artikelen beweren. Wil je eerst de bredere afweging, dan gaat onze gids over restaurants bijhouden over methode vóór gereedschap, en de Notion-variant van deze opzet heeft een eigen pagina. Staat je lijst nu in Google Maps, exporteer dan eerst je opgeslagen plaatsen naar CSV en plak ze erin.
Welke kolommen heb je nodig?
Bijna elke restaurantspreadsheet gaat op dezelfde manier dood: negentien kolommen op dag één, waardoor één diner invullen aanvoelt als een declaratie indienen, en in februari is de gewoonte weg. Hieronder staat de uitgedunde versie. Elke kolom bestaat omdat je die vraag later echt gaat stellen: waar was die ramentent ook alweer?, wat hadden we genomen?, zouden we teruggaan?
- A: Datum. Zet de hele kolom op datumopmaak, niet op tekst. Alles wat verderop zinnig sorteert, hangt ervan af dat dit een echte datumwaarde is.
- B: Zaak. De naam precies zoals je hem zou googelen. Zet er geen straat of filiaal bij; daar is kolom C voor.
- C: Stad. Gebruik een dropdown, geen vrije tekst, anders krijg je Antwerpen, antwerpen en A’pen als drie verschillende steden en tellen alle formules hieronder stilletjes verkeerd.
- D: Wijk. Buurt of district. Dit is het dichtst bij een kaart dat een spreadsheet komt, en het is de kolom waarop je het vaakst filtert als je vooral in één stad eet.
- E: Keuken. Dropdown, tien tot vijftien opties, niet meer. "Japans" is beter dan Ramen, Sushi en Izakaya apart bijhouden en er nooit op filteren.
- F: Gerecht. De waardevolste kolom van het hele blad, en degene die iedereen weglaat. Een jaar later is "de lamsspiesjes wel, de dumplings niet" meer waard dan welk cijfer ook.
- G: Cijfer. Een getal, 0–5, één decimaal. Kies je schaal op dag één en wijk er nooit van af: een blad met drie jaar aan 1–10 en één jaar aan 1–5 is een blad dat je niet meer kunt sorteren.
- H: Prijs. Wat het per persoon werkelijk kostte. Numeriek, zonder euroteken in de cel; geef de kolom valuta-opmaak zodat het een getal blijft waarmee je kunt rekenen.
- I: Status. Dropdown: Geweest / Wil heen. Deze ene kolom is tegelijk je archief en je verlanglijst, en dat is wat het geheel laat werken.
- J: Nog eens? Een selectievakje. Simpel, en in de praktijk je snelste filter voor "waar gaan we vanavond heen?".
- K: Notities. Alles wat nergens anders past: met wie je was, of je moet reserveren, dat alleen het terras de moeite waard is.
Elf kolommen, en maar vier ervan (datum, zaak, stad, status) moet je invullen om het blad kloppend te houden. Die verhouding ís het ontwerp. Een lijst die je half invult is een lijst; een lijst die je niet invult is een tabblad dat je nooit opent.
Welke formules maken van je lijst een tracker?
Een lijst waar je doorheen scrolt is geen tracker. Deze vier zijn het verschil, en samen kost het je vijf minuten. Zet ze op een tweede tabblad met de naam Overzicht, zodat ze niet met je gegevens om ruimte vechten.
1. Je gemiddelde cijfer voor een zaak waar je vaker kwam. Zet dit in een lege kolom naast de rij:
=AVERAGE(FILTER($G$2:$G; $B$2:$B=B2))
2. Hoe lang je verlanglijst werkelijk is: het getal dat bepaalt of je vaker uit moet of minder moet opslaan:
=COUNTIF($I$2:$I; "Wil heen")
3. Elke stad waar je hebt gegeten, ontdubbeld en gesorteerd. Dit is je paspoortpagina, en hij werkt zichzelf bij:
=SORT(UNIQUE(FILTER($C$2:$C; $C$2:$C<>"")))
4. Je echte top tien, beste eerst, met de verlanglijst eruit gefilterd zodat plekken waar je nog niet was niet kunnen meedoen:
=SORT(FILTER($B$2:$G; $I$2:$I="Geweest"); 6; FALSE)
En nog één die de dertig seconden waard is, want het is het enige dat een spreadsheet in de buurt brengt van bruikbaar terwijl je op straat staat. Hij bouwt een werkende Maps-link uit de naam en de stad die je toch al intikte:
=HYPERLINK("https://www.google.com/maps/search/?api=1&query="&ENCODEURL(B2&" "&C2); "kaart")
AVERAGE heet bij jou waarschijnlijk GEMIDDELDE en COUNTIF heet AANTAL.ALS. In het Nederlands is het scheidingsteken bovendien een puntkomma in plaats van een komma, zoals hierboven. Staat je spreadsheet op Engelse landinstellingen, vervang dan in elke formule hierboven de puntkomma’s door komma’s. Twee dingen lossen dat helemaal op: een formule die eenmaal in een blad staat is taalonafhankelijk (hij blijft werken, ongeacht wie hem opent en in welke taal), en als je de eerste letters typt, kiest de suggestielijst de juiste Nederlandse naam voor je.Twee instellingen die verval voorkomen
Formules zijn het leuke deel; deze twee zijn de reden dat het blad over een jaar nog klopt. Allebei onder de minuut.
- Gegevensvalidatie op C, E en I. Selecteer de kolom, dan Gegevens → Gegevensvalidatie → Dropdown. Dit is de nuttigste dertig seconden van de hele opzet. Categorieën in vrije tekst verloederen, altijd en zonder uitzondering, en elke formule hierboven geeft dan stilletjes het verkeerde antwoord. Een dropdown maakt de foute invoer onmogelijk in plaats van dat je voor eeuwig moet opletten.
- Een kleurenschaal op G. Opmaak → Voorwaardelijke opmaak → Kleurenschaal, rood naar groen over 0 tot 5. Het klinkt cosmetisch. Dat is het niet: het is het enige in een spreadsheet waarmee je je goede adressen vindt door te kíjken in plaats van te sorteren, en kijken is wat je in de praktijk doet.
Zet daarna nog even rij 1 vast (Weergave → Blokkeren → 1 rij) en zet een filter aan (Gegevens → Filter maken). Dertig seconden, en het is het verschil tussen een blad dat je op je telefoon kunt gebruiken en een blad dat alleen achter een bureau werkt. En aangezien je in restaurants eet en niet achter bureaus, bepaalt dat of het geheel het overleeft.
Waarin is een spreadsheet echt beter?
Veel artikelen in dit format zijn een verkapte reclame. Dus eerlijk: er zijn dingen waarin het blad gewoon wint, en die zijn niet klein.
- Het is volledig van jou. Download als CSV, bewaar het voor altijd, open het in wat je wilt. Geen app kan worden opgeheven, overgenomen of duurder gemaakt onder dit bestand vandaan. Dat is een echte vorm van zekerheid en de meeste trackers kunnen die niet bieden.
- Elke kolom die je maar kunt bedenken. Wijncombinatie, allergenen, parkeren, of het kind de maaltijd doorstond. Een app geeft je de velden die de makers bedachten. Een spreadsheet geeft je de velden die jij bedacht.
- Het is gratis en je hebt het al. Geen nieuw account, geen abonnement, geen extra icoontje op een beginscherm dat al te vol staat.
- Het rekent zoals geen app dat voor je doet. Gemiddelde besteding per persoon per stad, totaal uitgegeven aan uit eten dit jaar, hoe je cijfers in de loop der tijd schuiven: allemaal één formule ver. Hou je van de getallen, dan is dit echt het betere gereedschap.
Waar loopt een restaurantspreadsheet op stuk?
Het gebruikelijke bezwaar tegen spreadsheets is dat ze lelijk of onhandig zijn. Dat is het probleem niet. Het echte probleem is dat het moment van invoeren niet past bij het moment van opzoeken.
- Invoeren gebeurt op het slechtst denkbare moment. Je zit aan tafel, op een telefoon, met een toetsenbord over de helft van een raster dat voor een muis is gemaakt. Elf cellen intikken op een telefoon doe je twee keer, daarna niet meer. Dít is het echte probleem, en de rest volgt eruit.
- Er is geen kaart, en de vraag is altijd ruimtelijk. "Wat vonden we hier in de buurt goed?" is de vraag die je werkelijk stelt, en een spreadsheet kán die niet beantwoorden. De HYPERLINK-truc hierboven geeft je één adres tegelijk; hij laat je niet de zes zien waar je tussenin staat.
- Foto’s passen er niet in. Je kunt een afbeelding in een cel zetten, maar na veertig stuks is het bestand traag en haakt de telefoon-app af. Het enige wat je zeker van elke maaltijd hebt, is precies wat dit format het slechtst aankan.
- Er zit niemand anders in. Deel het blad en je vrienden kunnen jouw gegevens bewerken; dat is iets anders dan zien waar je vrienden zijn geweest. Een gedeelde spreadsheet is een document met meerdere bewerkers, geen sociaal geheugen.
- Niets haalt een regel weg als je bent geweest. Verlanglijst en archief delen dezelfde kolom, dus op de dag dat je eindelijk eet bij de zaak die je achttien maanden geleden opsloeg, moet je eraan denken om terug te gaan en een cel te wijzigen. Niemand doet dat. Dus klopt de lijst langzaam niet meer, en dat is de stille manier waarop deze bladen doodgaan.
De eerlijke test
Bouw het. Het kost een half uur en deze pagina heeft je alles gegeven wat je nodig hebt. Kijk daarna in maart: vul je het nog steeds in?
Voor een flinke groep mensen is het antwoord ja, en die moeten precies blijven waar ze zijn, want niets hieronder is voor hen een verbetering. Voor de meesten is het antwoord dat de laatste regel van zes weken geleden is, en de reden is altijd dezelfde: invoeren kostte op dat moment meer dan de herinnering waard was.
Ben jij dat, dan wil je geen betere spreadsheet. Je wilt hetzelfde datamodel zonder de invoermoeite (een zaak, een cijfer, een gerecht, een status), waarbij een zaak toevoegen vijftien seconden op je telefoon kost, de kaart zichzelf tekent, de verlanglijst zichzelf opruimt zodra je de zaak beoordeelt, en je vrienden erin zitten. Dat is wat een echte verlanglijst doet wat kolom I niet kan, en het is het verschil tussen een lijst die je bijhoudt en een lijst die zichzelf bijhoudt.
Crumble is gratis, exporteert wat je erin stopt en beoordeelt op dezelfde 0–5 die je in kolom G ging gebruiken. Wil je eerst zien hoe het zich verhoudt tot de rest, dan is onze vergelijking van de beste apps om restaurants bij te houden de eerlijke versie, en bestaat je andere systeem uit een stapel pinnetjes, lees dan alternatieven voor Google Maps-lijsten.
Veelgestelde vragen
Hoe houd ik restaurants bij in Google Spreadsheets?
Elf kolommen: datum, zaak, stad, wijk, keuken, gerecht, cijfer, prijs, status (Geweest / Wil heen), een selectievakje voor "nog eens?" en notities. Zet dropdowns op stad, keuken en status zodat de categorieën niet verloederen, geef de cijferkolom een kleurenschaal, zet rij 1 vast en zet een filter aan. Daarna vier formules op een tabblad Overzicht: AVERAGE met FILTER voor herhaalbezoeken, COUNTIF voor de lengte van je verlanglijst, SORT met UNIQUE voor de steden waar je at, en een gesorteerde FILTER voor je top tien. Bij elkaar een half uur.
Bestaat er een gratis sjabloon voor restaurants in Google Spreadsheets?
De volledige opzet staat in deze gids en kost niets: kolommen, formules en instellingen. Er is een hele markt van betaalde sjablonen rond precies deze opzet, en die bestaat omdat de vraag echt is, niet omdat de structuur moeilijk is. Alles wat een betaald sjabloon boven op deze elf kolommen legt, is versiering.
Spreadsheet of app om restaurants bij te houden?
Spreadsheet als je volledige controle over de velden wilt, wilt rekenen over je hele geschiedenis en een bestand wilt dat van jou is en dat je altijd kunt exporteren. Een app als het invoeren je tegenhoudt: een maaltijd vastleggen op een telefoon aan tafel is waar spreadsheets stuklopen, en al het andere volgt daaruit. De eerlijke test is of je het blad drie maanden na het bouwen nog invult.
Kan ik een kaart toevoegen aan een restaurantlijst in Google Spreadsheets?
Niet echt. Het dichtst in de buurt komt een HYPERLINK-formule die uit de kolommen naam en stad een Google Maps-zoekopdracht bouwt, wat je per rij een klikbare link geeft. Dat beantwoordt "waar is deze", maar niet "wat vonden we hier in de buurt goed", en die tweede vraag is de vraag die je stelt als je in een straat staat.
Hoe deel ik een restaurantlijst in Google Sheets met vrienden?
Via de knop Delen, en kies tussen lezen en bewerken. Met een link waarmee je alleen kunt lezen bladeren en filteren vrienden door je lijst zonder er iets aan te veranderen. Met bewerkrechten kunnen ze ook zaken toevoegen, zo houden stellen en groepen samen een lijst bij, maar dan kan ook iedereen je regels wijzigen of wissen, dus kijk af en toe in de versiegeschiedenis.
Is dit sjabloon voor restauranthouders?
Nee. De meeste restaurantsjablonen voor Google Sheets zijn administratie voor omzet, voorraad en roosters. Dit sjabloon is voor wie uit eten gaat: een eigen overzicht van zaken waar je at en zaken waar je nog heen wil, met je eigen cijfer en het gerecht dat de moeite waard is.
Waarom worden restaurantspreadsheets niet volgehouden?
Omdat invoeren gebeurt op het slechtst denkbare moment (aan tafel, op een telefoon, in een raster dat voor een muis is gemaakt), terwijl je weken later ergens anders iets opzoekt. Elf cellen intikken op een telefoon doen de meeste mensen twee keer. De tweede reden is dat niets een regel weghaalt als je bent geweest: verlanglijst en archief delen één kolom, dus de lijst klopt langzaam niet meer.
Begin vandaag met je restaurantlijst
Houd het blad als het voor jou werkt. Is invoeren het deel dat steeds misgaat, dan is Crumble gratis, draait het in de browser die je al hebt, en maakt het van dezelfde zaak, hetzelfde gerecht, cijfer en status een kaart die je vrienden kunnen zien. Een zaak toevoegen kost zo’n vijftien seconden op je telefoon.
